Jako delegat Krucjaty - Młodzi w Życiu Publicznym i członek ruchu Tradycja Rodzina Własność miałem niezwykły zaszczyt uczestniczyć w wydarzeniu, które z racji samej nazwy było jedyne w swoim rodzaju. Wraz z grupą ze Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi zaproszono mnie na obchody stulecia urodzin naszego założyciela prof. Plinia Corrêi de Oliveiry w Brazylii, przypadające na grudzień 2008 roku.
Trudno jest oddać w kilku słowach czym jest Brazylia… Dla przeciętnego Polaka kojarzy się zapewne przede wszystkim z karnawałem i biedą. Cóż za nieporozumienie! Brazylia to inny od naszego świat, pełen specyficznego piękna bujnej roślinności, która, niezależnie od propagandy, hojnie obdarowuje wszystkich swoimi owocami. To kraj, gdzie trudno spotkać człowieka nieuprzejmego. Ma się wrażenie, że każdy tutaj ma swoje miejsce i szczerze się cieszy, kiedy ma szansę w czymś pomóc. Ta prawdziwie katolicka atmosfera współgra z malowniczymi krajobrazami, nadając im charakter nie wakacyjnej sielanki, ale raczej przedsionka raju, gdzie rzeczy mają swój sens. A na to wszystko spogląda silne słońce, zupełnie jakby chciało powiedzieć, że to jest miejsce w jakiś szczególny sposób wybrane.
Przed uroczystościami było dużo czasu, na zebranie nowych i niezapomnianych doświadczeń. W Petropolis odwiedziłem, letnią rezydencję brazylijskich monarchów, w której uderzyło mnie płynne połączenie majestatu i lekkości. Było też wiele czasu by na własne oczy zobaczyć prawdziwe piękno Rio de Janeiro. Wielkie wzniesienia nad oceanem jak Pao de Acuar i Corcovado z górującym nad nim sławnym pomnikiem Chrystusa Zbawiciela (Christo Redentor), gigantyczne palmy, architektura kolonialna, kościoły epatujące tajemniczą słodyczą… Tam człowiek lepiej rozumie co znaczą pojęcia "wysokość" i "kolor". Nawet miejscowa żywność robi wielkie wrażenie na przybyszach. Jest smaczna i różnorodna: od frutti di mare po niesamowite mięsa z tutejszego bydła, które są dostępne w takich ilościach, że tradycyjnym daniem jest właśnie mięsna uczta zwana rodisio. To wszystko doskonale uzupełnia się z mentalnością Brazylijczyków zawsze gotowych pomóc, zawsze obecnych całym swoim duchem, dla których uprzejmość jest naturalnym sposobem na życie - nie zaś płatnym obowiązkiem pracownika. A upał? Wcale nie jest tak dokuczliwy. Przyzwoity ubiór nie sprawia żadnego problemu. Ktoś jednak zapyta o slumsy. Oczywiście, że są, ale gazetowi komentatorzy brazylijskiej "biedy" zapominają, że tamtejszy klimat stawia przed człowiekiem o wiele mniejsze wymagania i nie dość, że w naturalny sposób chroni go przed zimnem to jeszcze zapewnia mu jedzenie. Zatem ten kto nie chce piąć się wyżej, ulepszać swego gospodarstwa domowego, zwyczajnie tego nie robi.
Być może Opatrzność wybrała właśnie ten kraj, jako początek dla wielkiego, międzynarodowego ruchu Tradycja Rodzina Własność właśnie ze względu na cechy jego mieszkańców. Ta atmosfera miłości bliźniego i zainteresowania sprawami innych, niestety rzadko obecna w umierającej duchowo Europie, była doskonale widoczna na uroczystościach. Około 300 osób z delegacji z rozmaitych krajów, spotkało się pod wielkimi, czerwonymi sztandarami TFP, by uczcić pamięć tego, który dał początek wielkiemu dziełu. Nie zabrakło bardzo ciekawych przemówień i gestów przyjaźni. Prezentowano sukcesy ruchu, osiągnięte w minionych latach. Nawet Polska miała swoje "pięć minut". Ważnym punktem programu było nawiedzenie grobu prof. Plinio, gdzie litewski biskup Eugeniusz Bartulis poprowadził wspólną modlitwę różańcową.
Na sesji poświęconej pamięci prof. Plinio, w której uczestniczył bp. Bartulis, Mnsgr Wach - przeor Instytutu Chrystusa Króla, książę Bertrand de Orleans e Braganca, książę Paul von Oldenburg i dyrektorzy TFP, głos zabrały znane osobistości: m.in. prof. Roberto de Mattei, prof. Giovanni Cantoni , dr Eduardo Barros Brotero, Benoit Bemelmans oraz John Horvat. Prezes Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi, Sławomir Olejniczak, jako reprezentant najmłodszej organizacji należącej do ruchu Tradycja Rodzina Własność zauważył, że prof. Plinio to postać zwycięzcy, której należy przypisać sukcesy jej uczniów. A jednym z nich jest właśnie powstrzymanie homoseksualnej ofensywy w Polsce na drodze do legalizacji związków homoseksualnych. Bojowego ducha Kontrrewolucji, wyraźnie odczuwalnego na uroczystościach, doskonale ucieleśnił występ amerykańskiego zespołu kobziarzy w tradycyjnych, kraciastych strojach, którzy niemal zatrzęśli potężną salą i wszystkimi w niej zgromadzonymi. Zaś nad całością czuwała - wszędzie witana z modlitwą na ustach - figura Matki Bożej Fatimskiej, która w cudowny sposób zapłakała w 1972 roku w Nowym Orleanie.
Warto dodać jeszcze, że podczas obchodów zaprezentowana została książka "Pierwotna niewinność i sakralna kontemplacja wszechświata w myśli Plinia Corrêi de Oliveiry" wydana przez Instytut Plinio Corrêa de Oliveira, który równocześnie uruchomił swoją stronę internetową.
Jeśli chodzi o mnie, nie przypuszczałem, że ten wyjazd będzie dla mnie aż tak istotny. Tymczasem odkryłem zupełnie inną rzeczywistość i innych ludzi niż się spodziewałem.
I kiedy wróciłem do Polski, zobaczyłem wyraźniej jak daleko nam jeszcze do zerwania z mentalnością PRL, która na miłe słowo odpowiada obojętnością, a nawet irytacją. Jednak jedna rzecz zapadła mi szczególnie w pamięć. To pewnie nic nadzwyczajnego, ale wspaniałe jest uczucie, kiedy się trzyma kilkumetrowy, czerwony proporzec z polskim napisem Tradycja Rodzina Własność i górującym nad nim złotym lwem nad grobem jednej z najznamienitszych postaci XX i być może XXI wieku.
Grzegorz Pabijan
